Margir þekkja marga

Gjöriði svo vel...

Sun, 19 Oct 2008 19:34:26 GMT

...að taka þátt í skoðanakönnuninni hér til vinstri (eða venstre) eins og Haraldur hefði orðað það.

Landbúnaðurinn hefur orðið!

Sat, 18 Oct 2008 12:17:28 GMT

Í þeim stórkostlegu vandræðum sem vort þjóðfélag er komið í hef ég tekið eftir því að líkingar úr sjávarútvegi hafa verið ríkjandi. Orð eins og ólgusjór og að sigla skútunni í var, jafnvel að forðast strand og að dallurinn sé að sökkva. Svo hefur reyndar aðeins heyrst að við séum brennandi hús og einhver sé brennuvargur og einhver sé slökkvilið. En hvað með landbúnaðinn? Eigum við engar líkingar þaðan sem eiga við? Bjuggum við ekki í þúsund ár í sveitinni og glímdum við meiri hörmungar en ganga yfir okkur nú? Mig langar því að segja ykkur stutta sögu úr landbúnaðinum sem mér finnst lýsa stöðu þjóðar vorrar.
Þegar ég var 11 og 12 ára var ég í sveit á Eyjólfsstöðum. Þeim dásamlega stað. Þá var stundaður kúabúskapur á bænum og fór Andrés bóndi fyrir honum. Haraldur gamli sem hafði verið bóndi þar fram til c.a. 1977 hafði herbergi á staðnum þar sem hann gat dvalið þegar hann vildi og hugsað um hestana sína sem hann hafði í hesthúsinu. Ég reikna með að flestir lesendur þessa bloggs hafi komið á Eyjólfsstaði og ætla því ekki að lýsa staðháttum mikið en sjálfsagt muna ekki allir eftir haugnum. Á núverandi bílastæði fyrir neðan fjósið var nefnileg ekki bílastæði árið 1984. Það svæði var einn stór skítahaugur þar sem það gúmmulaði sem kom úr flórnum safnaðist saman og skreið eins og jökull í átt að Grímsá. Eðli skíts er samt þannig að þegar tíminn líður verður hann harður og þá sérstaklega á yfirborðinu. Þessi gríðarstóri skíthaugur hafði því harða og sterka skel sem var í flestum tilfellum mannheld svo framarlega sem menn voru ekki að freista gæfunnar með því að vera að hoppa ofan á honum. Nú skal sögunni vikið að Haraldi gamla. Haraldur hafði ónýt hné á báðum og því fór hann frekar hægt yfir. Haraldur var hinsvegar maður þrjóskur þó yndæll hafi hann oftast verið og hann kallaði ekki allt ömmu sína. Til þess að komast í hesthúsið sitt þurfti hann að kræja nokkuð stóran krók fyrir skíthólinn. Þetta tafði mann með tvo staurfætur nokkuð eins og menn geta ímyndað sér. Andrés bóndi brá sér af og til af bæ e.t.v. til að ræða við mjólkurbússtjórann eða við vin hans kaupfélagsstjórann um innistæðuna. Í eitt af þessum skiptum hafði hann tekið fjölskylduna með og var því Haraldur einn heima. Þegar Haraldur huggðist hlúa að hestum sínum má vera að hann hafi talið sig tímabundinn eða eitthvað. Í.þ.m. ákvað hann að stytta sér leið yfir skíthólinn. Hörð skorpan varla svo mikið sem svignaði undan gamla bóndanum. Hann hélt því lengra út á hauginn og lengra og lengra. Kannski getið þið ímyndað ykkur hvernig þetta endar en þegar bóndinn var kominn út á miðjan hauginn, brast skorpan og sökk bóndinn í skítinn upp að handarkrikum. Þegar Andrés loks kom úr kaupstaðarferðinni heyrði hann veikt ámátlegt óp frá haugnum og tókst honum að lokum að draga gamla manninn úr skítnum.
Ísland er Haraldur ef þið voruð ekki búin að átta ykkur á því og haugurinn eru hættur fjármálalífsins. Vort nýríka Ísland ætlaði að stytta sér leið að enn meiri auðæfum en er nú í djúpum skít. Því er bara að bíða og vona að Andrés Íslands fari að koma úr kaupstað.

Jazz í eyra, gott að heyra!

Tue, 14 Oct 2008 22:51:24 GMT

Á fimmtudaginn ætla ég ásamt Einari Braga Seyðfirðingi og þremur öðrum að spila ljúfan jazz á múlanum (jazzklúbbnum góða) sem í vetur er starfræktur í Cafe Rosenberg. Tónleikarnir hefjast kl. 21:00. Kostar 1000 kr. Við ætlum aðaðllega að spila lög eftir Einar sem komu út á geisladisknum Draumar fyrr á árinu. Gaman væri nú ef einhverjir sem kíkja á bloggið mitt kíktu líka á þetta.

Fór í banka, ekki banka!

Mon, 29 Sep 2008 21:25:56 GMT

Þetta er dálítið spes, ástandið á fallega nýríka landinu okkar. Allt í einu eru borubröttustu menn landsins með 65 milljónir á mánuði komnir á hnén að biðja um almannafé til að bjarga bönkunum frá gjaldþroti. Svo var annað sem olli mér hugarangri við að sjá fréttirnar. Bentleyinn hans Jóns Ásgeirs stóð fyrir utan fyrirtækið hans sem var að biðja um greiðslustöðvun í dag en Jón var hvergi að sjá. Ber að líta svo á að hann hafi ekki efni á að kaupa bensín á hann eða fór hann e.t.v. bara fótgangandi í LÍ til að fá lán. Nei þetta er ekki fyndið og ég ætla ekki að gera grín að ríkum mönnum sem eru ekki eins ríkir í dag og þeir voru á föstudaginn. Þeir menn hafa nefnilega hugsað svo vel um sjálfa sig að þó fyrirtækin þeirra fari á hausin verða þeir aldrei annað en miklu ríkari aðrir sem súpa seyðið af djörfum leikjum þeirra til að hagnast meira. Ég ætla bara að borga reikningana mína áfram og gleðjast í hljóði yfir því að þurfa ekki að hafa áhyggjur af hlutabréfaeign eða lánum í erlendri mynnt. Það er á dögum sem þessum sem einfalt líf er besta líf í heimi.

Það sem ég hélt ég mundi aldrei gera.

Sat, 20 Sep 2008 23:36:36 GMT

Jæja, mig langaði bara að deila með ykkur diggum lesendum bloggsins míns að nú er ég farinn að gera það sem ég hélt ég mundi aldrei gera. Þ.e. stjórna kór. Það er búið að vera að suða í mér síðan ég byrjaði í skólanum að stofna kór skólans og fyrst að ég er hættur að vera umsjónarkennari sló ég til. Tvær æfingar eru að baki og verð ég að segja að það kemur skemmtilega á óvart. Þannig er það nú. Býð ykkur á tónleika síðar. Svo þurfa allir náttúrulega að taka frá 14. október. Þá mun ég gera annað sem ég hélt ég ætti aldrei eftir að gera. Þá mun ég spila á tónleikum á vegum jazz klúbbsins Múlans ásamt Einari Braga og þrem öðrum snillingum.

Haustið er tíminn...

Mon, 08 Sep 2008 12:18:56 GMT

...þegar börnin verða veik.
Og nú er fyrsti dagurinn í "ekki til vinnu vegna veiks barns". Hrefna er nefnilega farin að vinna ÚTI og því ekki hægt að vera eitthvað súkkulaði lengur þegar kemur að því að sitja yfir veikum börnum. Það verður spennandi að sjá hvort drengurinn tekur hefðbundið veikindaskeið í ljósi þess að hann var að byrja í leikskóla. Í þetta skiptið er það bara hálsbólga hjá drengnum en svo er bara að sjá hvort við fáum eyrnabólgutímabil hjá dótturunni eins og svo oft áður.
Já haustið er spennandi tími.

I was looking for a job and I found a job and...

Wed, 20 Aug 2008 19:49:16 GMT

Þá er maður byrjaður að vinna og er þá ekki mál að byrja að blogga aftur. Er sem stendur að baða son minn og því ætla ég ekki að hafa þetta langt. Mig langaði bara að deila því með ykkur lesendur góðir að ég spilaði í lottói á laugardaginn fyrir heilar 300 krónur og fékk einn réttan. Ég hafði alveg séð það í hendi mér að ég gæti notað 65000000 króna. T.d. hefði ég getað byggt mér hús í Víetnam eins og unga parið sem vann 1.vinning. Ég skil samt ekki alla athyglina sem þetta fólk er að fá fyrir að hafa unnið þennan pening. Ég veit ekki betur en það sé bankastjóri úti í bæ sem fær þetta smotterí í hverjum mánuði. Ekki eru nú fjölmiðlar að hlaupa til handa og fóta og taka viðtöl við hann í hvert sinn sem hann fær útborgað. Jæja, best að fara að þurrka drengurinn er farinn að sletta á tölvuna.

Tímasprengja

Sat, 21 Jun 2008 08:26:21 GMT

Ekki tókst nú að birta bloggfærslu hér í gærkvöld eins og til stóð enda var heimilið á hvolfi við undirbúning fjölskylduferðar austur á Hérað. Innan skamms stendur nefnilega til að leggja í hann, áleiðis til Blöndalsbúðar í Eyjólfsstaðaskógi en við ætlum samt að taka þetta í tveim hollum í þetta skiptið. Vonumst til að eiga góðan tíma þar og geta hitt góða vini. Svo eru náttúrulega tónleikarnir í iðrum jarðar. Já það stendur til að ég spili með Einari Braga seyðfirska saxafónleikaranum og fleirum í jarðgöngum við Kárahnjúka tónverk sem hann samdi fyrir tilefnið en skömmu eftir að við klárum lagið verður vatni hleypt á göngin og þar með er Kárahnjúkavirkjun tilbúin. Það er nú svolítið skemmtilegt að fá að vera örlítill partur af þessari umdeildu framkvæmd sem fór síður en svo framhjá okkur þegar við bjuggum fyrir austan og urðum vör við fluttningabíla og vinnuvélar sem óku framhjá Eyjólfsstöðum daga og nætur. Annars er ég búinn að vera í fríi í rúma viku. Mér líður samt ekki beint eins og ég sé búinn að vera í fríi. Miklu frekar eins og ég sé búinn að fá mér starf sprengjusérfræðings. Á heimilinu er nefnilega tæplega tveggja ára orkubomba sem þarf daglega að aftengja. Dagarnir eru því gjarnan þannig að til að bomban spryngi ekki þarf að fara með hann niður í fjöru, út á leikvöll, í sund, út að hjóla eða bara eitthvað þar sem hann hefur tækifæri til að brenna þeirri ótrúlegu orku sem virðist búa í góðum nætursvefni og tveimur vítabixum. Yfirleitt hefur okkur hjónunum tekist í kringum átta á kvöldin að aftengja bombuna og getum farið að sinna öðru. Daginn eftir kl. 7:00 er boman aftur komin með nýja hleðslu og rútínan endurtekur sig. Ég er samt ekkert að segja að þetta sé ekki skemmtilegt starf, ég er bara ekki beint að upplifa það sem frí.

Það er engin leið að hætta!

Thu, 19 Jun 2008 10:44:29 GMT

Nei, ég er ekki hættur að blogga og það tilkynnist hér með að næsta færsla á síðu þessari mun birtast föstudaginn 20. júní kl. 22:22.

Allt í fína, í ...

Tue, 22 Apr 2008 21:51:22 GMT

Það eru nú reyndar nokkrir dagar síðan ég kom til landsins en ekkert verið að blogga samt. Ég er engu að síður enn í skýjunum eftir þessa ferð enda stundum sagt að sálin ferðist á hraða fraktskips. Ef það er rétt reiknast mér til að hún sé núna stött í nágreni Riga í Letlandi. Ég dreg það þó í efa að hér sé um hrein og klár vísindi að ræða.
Upptökurnar í Peking tókust mjög vel, þrátt fyrir að þær hafi á tíma verið í hættu þar sem stjórnvöld ætluðu að slaufa þessu þegar um þrjár vikur voru til stefnu. Við fengum samt ekkert að heyra af því fyrr en við vorum komin á staðinn. Tedderarnir voru hressir að vanda og sáu mjög vel um okkur. Í bandinu voru tékkneskur fiðluleikari, þýskur bassaleikari, ítalskur söngvari og svo bandarískur rafgítarleikari, hljómborðsleikari og svo fjórir kínverskir hljóðfæraleikarar. Upptökumaðurinn var breti og því um mjög alþjóðlegan hóp að ræða. Við fengum nokkur tækifæri til að skoða okkur um og verð ég að segja að ég féll alveg fyrir þessari borg (Peking). Hún er í brjálaðri uppbyggingu vegna ólympíuleikanna og mannfjöldinn er ótrúlega mikill. Samt er hún frekar hrein og fólk yfirleitt almennilegt. Það sem hinsvegar setur stóran skugga á landið eru mannréttindamálin og ofsóknir á hendur kristnum. Tónleikarnir sem við tókum upp voru í leikhúsi sem alþjóðlega kirkjan þarna leigir á hverjum sunnudegi. Þessi kirkja hefur meira frelsi en kínversku kirkjurnar vegna þess að hún er fyrir útlendinga. Því þurfa kirkjugestir að sýna erlend vegabréf sín við innganginn. Þeir kínversku tónlistarmenn sem spiluðu þarna með okkur þurftu því að fá sérstakt skriflegt leyfi, auk þess sem útsendarar trúarlöggunnar voru á staðnum til að passa uppá að ekkert væri sagt sem ekki mætti heyrast. Ekki alveg það sem maður á að venjast. En allt gekk sem sagt vel og ég blogga e.t.v. meira um þessa reynslu síðar.

Jesús er upprisinn!

Mon, 24 Mar 2008 09:50:22 GMT

Góðum páskum að ljúka og hið daglega amstur að byrja á morgun. Ég vil þakka ykkur sem mættuð á Glætuna og hlustuðuð á okkur Odd, Jón og Ingunni. Þar var fullt hús og ósköp notalegt. Mér fannst allavega gaman að spila þessi lög fyrir aðra en tölvuna mína og Matthías. Síðasta vika hefur hinsvegar verið óvenjuleg hjá okkur þar sem hlutverkin hjá okkur Hrefnu snérust eiginlega við. Hrefna tók að sér stórt þýðingarverkefni þannig að ég er búinn að vera heimavinnandi og Hrefna hefur "farið" til vinnu á skrifstofunni/geymslunni. Ég get ekki sagt annað en ég kann ágætlega við þetta fyrirkomulag. Er að hugsa um að gera konuna út á þennan markað og vera sjálfur heima. Verð að vísu að viðurkenna að ég þarf að ná upp aðeins meiri strauhraða áður en þetta getur orðið að veruleika.

Nýtt gengi - nýr tími

Thu, 20 Mar 2008 10:35:12 GMT

Í tilefni af því að breska Sterlingspundið hefur náð nýjum hæðum í gengisskráningu gagnvart krónunni hefur verið ákveðið að tónlistarhópur minn mun hefja leik klukkan 9 í stað 8 í kvöld á bókakafinu Glætunni. Enn sem fyrr verður þó hægt að kaupa kaffi með íslenskum krónum á sama verði og í síðustu viku.

Glætan!

Tue, 18 Mar 2008 22:11:19 GMT

Á skírdagskvöld ætla ég ásamt Oddi, Jóni Erni og Ingunni að spila nokkur lög eftir mig, Sufjan Stevens og The Innosence Mission á bókakaffinu Glætunni. Gaman væri nú að sjá ykkur 6 sem lesið þetta blogg en við ætlum að byrja uppúr kl. 8. Stefnan er að búa til heimilislega stemningu með samt tilefni dagsins (skírdags) á bak við eyrað. Ég er með slatta af efni eftir mig sem ég er að reyna að finna réttu stefnuna fyrir og má e.t.v. segja að þetta sé svona tilraun í því.

Sálin hans Jóns míns er ostur

Tue, 11 Mar 2008 23:11:00 GMT

Sálin hans Jóns míns er 20 ára og óska ég þeim til hamingju með afmælið sem var reyndar í fyrradag eða eitthvað. Mig langar bara aðeins að nefna það að ég las smá umfjöllun um þá í Fréttablaðinu þar sem þeir kumpánar Guðmundur og Stefán voru að barma sér yfir lítilli fjölmiðlaumfjöllun á árunum 20. Þeir hefðu jú samið fullt af góðum lögum. Ég gæti ekki verið meira sammála þeim með að þeir hefðu samið mörg góð lögin. En ég er hinsvegar alveg sammála íslenskum fjölmiðlum að vera ekkert alltaf með eitthvað húllumhæ þegar heyrist í þeim félögum. Málið er nefnilega að Sálin er svona soldið eins og Osta og smjörsalan. Það eru flestir sammála um að Osta og smjörsalan búi til mjög góða osta og frábært smjör. Öll þjóðin nýtur þessara gæða uppá flesta daga ársins og er hæst ánægð með. Það væri hinsvegar að æra óstöðugann ef fjölmiðlar færu nú að taka upp á því að fjalla sérstaklega um það að mysuosturinn í febrúar hefði verið einstaklega góður eða að skinkumyrjan á síðasta ári hefði verið jafn frábær og öll hin 20 síðan hún kom fyrst á markaðinn. Þegar fjölmiðlar fjalla um tónlist ættu þeir að einbeita sér að því sem er að gerast nýtt og ferskt og kemur á óvart ekki endilega að Sálin hafi verið með gott ball á laugardaginn. Ég legg því til að Jens safni mottu og spili eingöngu á vöflujárn á tónleikunum á föstudaginn í Laugardagshöllinni. Það þættu mér fréttir.

10 góð ár

Sat, 08 Mar 2008 11:10:31 GMT

Já gott fólk. Þetta er ótrúlegt. Fyrir 10 árum tjáði ég hug minn gagnvart 18 ára stúlku í lítilli íbúð í Skipasundi. Í kjölfarið komu nokkrir mánuðir þar sem við vorum að reyna að átta okkur hvort á öðru í sambland við hina ljúfu vímu ástarinnar. Svo trúlofun, gifting, o.s.frv. o.s.frv.
Nú, 10 árum síðar, með tvö börn, íbúð og helling af reynslu og yndislegum minningum. Tvímælalaust bestu árin hingað til. Hlakka til næsta áratugar með manneskjunni sem sameinar frábæran elskhuga og besta vin minn.

Það hlýtur nú að vera í lagi að koma með smá væmni á slíkum tímamótum.